Anca Rüyanda Görürsün...
Gönderilme zamanı: 24 Oca 2021, 04:44
Birtakım zahmet verici evrak işinden sonra, fabrikaya iş başvurusu ve işe alımım çok hızlı gerçekteşti. Fabrika ile otobüslerin geçtiği yol arasında oldukça fazla mesafe var. Bir otobüs şoförü yardımcı oldu da, giriş kapısına kadar gelebildim. Ortam o kadar pozitif enerji doluydu ki sıkıntı çıkmadı. İçeri girdiğimde evreklarım derhal içeri iletildi.
Sürerek açıp kapatılan giriş kapısının bulunduğu yerde güvenlik görevlisiyim. İşe hemen başlattılar, daha üzerimde üniforma bile yok. Maksatları işe alıştırmak. Ayrıca öyle problemli bir yer de değil, gel başla tarzı bir durum. Benim gibi başka arkadaşlar da var. Görev yerimin yanında küçük, yanyana dükkanlar gibi yapılar var, burada çalışan başkaları... İçerde yemek kokuları, yemek bulaşıkları. Zaten işletme bir yemek şirketi. Son derece pozitif bir ortam. Stres sıfır. Çalışanlar uyumlu. İşe yeni başlayanlara özgü ilk gün stresinden eser yok. Çok mutluyum. Bir yandan ortada boş boş dolaşıyor, bir yandan da eve gidince müjde vermeyi düşünüyorum. Neler söyleyeceğimi hayal ediyorum.
Derken o da ne?
Şahende isimli bir bayan çalışan vardı, önceki işimdeki ekibimde. Sonradan işten ayrılmıştı. O da burada. Beni tanıyor, tanımazdan geliyor... Be mübarek ben hergün burda olacağım artık, kaç gün tanımazdan geleceksin? Neyse, ben girişkenlik gösterip "merhaba" falan dedim. Çok konuşmadık, işte birkaç laf ettik.
Demir kapıdan çıktım. Duvara bazı tabelalar asılmış. İçeri girme yetkisi olan şirket arabalarının adları yazılı. Kapı önüne bir araba yaklaştığında, logosundan, şirket adından tanıyıp içeri alıyorsun. Bu tabelada yazan isimleri bir yere not almak istedim. Kalem kağıt almak üzere içeriye, kulübe gibi ortama girmek üzere yürürken birkaç bay ve bayan çalışanın daha gelip içerde çalıştıklarını gördüm. Neyse kağıt kalemi boşver diyerek bölgede devriye gezdim falan. Çok mutluyum yani. Yeni bir iş... Hem de stressiz. Güzel insanlarla çalışmak... Het, höt yok. Mobbing yok. Karışan eden yok. Burası böyleymiş, çalışanlar beni bilgilendirdi zaten. Böyle uyumlu ve mutlu çalışılan yerler nadir bulunur. O yüzden böyle bir yerde ömür boyu çalışırım ben. İşten çıkmam.
* * *
Uyandım.
Saat sabah 4 bile olmamış. Kalktım, bir sigara yaktım oturdum. Düşündüm biraz: Olabilir mi acaba?.. Boş ve asılsız rüya tabirlerine baktım. "Yalancıyı kör dilenci? Hı?" diye söverek kapattım.
Oturdum yazıyorum şimdi.
Sanırım bilinçaltım benimle "anca rüyanda görürsün" diyerek alay ediyor...
Sürerek açıp kapatılan giriş kapısının bulunduğu yerde güvenlik görevlisiyim. İşe hemen başlattılar, daha üzerimde üniforma bile yok. Maksatları işe alıştırmak. Ayrıca öyle problemli bir yer de değil, gel başla tarzı bir durum. Benim gibi başka arkadaşlar da var. Görev yerimin yanında küçük, yanyana dükkanlar gibi yapılar var, burada çalışan başkaları... İçerde yemek kokuları, yemek bulaşıkları. Zaten işletme bir yemek şirketi. Son derece pozitif bir ortam. Stres sıfır. Çalışanlar uyumlu. İşe yeni başlayanlara özgü ilk gün stresinden eser yok. Çok mutluyum. Bir yandan ortada boş boş dolaşıyor, bir yandan da eve gidince müjde vermeyi düşünüyorum. Neler söyleyeceğimi hayal ediyorum.
Derken o da ne?
Şahende isimli bir bayan çalışan vardı, önceki işimdeki ekibimde. Sonradan işten ayrılmıştı. O da burada. Beni tanıyor, tanımazdan geliyor... Be mübarek ben hergün burda olacağım artık, kaç gün tanımazdan geleceksin? Neyse, ben girişkenlik gösterip "merhaba" falan dedim. Çok konuşmadık, işte birkaç laf ettik.
Demir kapıdan çıktım. Duvara bazı tabelalar asılmış. İçeri girme yetkisi olan şirket arabalarının adları yazılı. Kapı önüne bir araba yaklaştığında, logosundan, şirket adından tanıyıp içeri alıyorsun. Bu tabelada yazan isimleri bir yere not almak istedim. Kalem kağıt almak üzere içeriye, kulübe gibi ortama girmek üzere yürürken birkaç bay ve bayan çalışanın daha gelip içerde çalıştıklarını gördüm. Neyse kağıt kalemi boşver diyerek bölgede devriye gezdim falan. Çok mutluyum yani. Yeni bir iş... Hem de stressiz. Güzel insanlarla çalışmak... Het, höt yok. Mobbing yok. Karışan eden yok. Burası böyleymiş, çalışanlar beni bilgilendirdi zaten. Böyle uyumlu ve mutlu çalışılan yerler nadir bulunur. O yüzden böyle bir yerde ömür boyu çalışırım ben. İşten çıkmam.
* * *
Uyandım.
Saat sabah 4 bile olmamış. Kalktım, bir sigara yaktım oturdum. Düşündüm biraz: Olabilir mi acaba?.. Boş ve asılsız rüya tabirlerine baktım. "Yalancıyı kör dilenci? Hı?" diye söverek kapattım.
Oturdum yazıyorum şimdi.
Sanırım bilinçaltım benimle "anca rüyanda görürsün" diyerek alay ediyor...