Araplar bizi neden sattı diyenler bu tüfeğe iyi baksınlar!..

Londra’daki Kraliyet Savaş Müzesi’nde (Imperial War Museum) sergilenen silahlardan biri, üzerindeki irili ufaklı çok sayıda çentik nedeniyle, ziyaretçilerin hemen dikkatini çeker.

★★★

“Lee-Enfield Rifle, 7.7 mm” etiketiyle tanıtılan bu piyade tüfeği, Çanakkale Savaşları sırasında İngilizlerden ele geçirildikten sonra Harbiye Nazırı Enver Paşa’ya hediye ediliyor. Enver Paşa da Hicaz Emiri Şerif Hüseyin’e gönderiyor. Silahın son sahibi kim biliyor musunuz?

Şimdi sıkı durun!

“Arabistan Kahramanı” olarak ünlenen İngiliz Casusu Lawrence!..

★★★

Çentikli tüfeğin tüyler ürperten öyküsü de Lawrence’ın eline geçmesiyle başlıyor!..



1’inci Dünya Savaşı sırasında Osmanlı İmparatorluğu Mekke ve Medine gibi kutsal şehirlerin savunması için Cemal Paşa’yı görevlendiriyor. Hicaz’da ise Peygamberimiz Hazreti Muhammed’in sülalesinden geldiklerini iddia eden Şerif ailesinin hakimiyeti sürüyor. Hicaz kutsal bir yer olduğundan Osmanlı’ya vergi ve asker vermiyor, buna karşılık Osmanlı Hazinesi’nden sürekli altın çekiyor! Hicaz’ın istediği altınlar, padişahın özel hediyeleriyle birlikte Saray’dan Surra Alayı adı verilen birlikler ve törenlerle yollanıyor. Şerif ailesi mensupları yaz aylarını Boğaziçi’ndeki muhteşem yalı ve köşklerde geçiriyorlar. Yani Osmanlı Sarayı’nca adeta baş tacı ediliyorlar...

★★★

Ama gelin görün ki Saray’ın bir dediğini iki etmediği bu aile, 2 Haziran 1916 günü yukarıda anlattığım tüfeği ateşleyerek Osmanlı’ya karşı isyan başlatıyor. Sonra da silah, isyanın anısı olarak casus Lawrence’a hediye ediliyor.

★★★

Dipçikteki bazıları büyük, bir bölümü de küçük olan çok sayıdaki çentiğin dehşet verici hikayesine gelince...

Müzedeki resmi kayıtlara göre; büyük çentikler bizzat Lawrence’ın sıktığı kurşunlarla şehit düşen Türk subaylarını, küçük çentikler ise şehit edilen rütbesiz Türk askerlerini gösteriyor!

Böylece Lawrence bir bakıma Çanakkale’nin intikamını almış oluyor!..

★★★

Giderek yayılan Hicaz kalkışması öylesine vahşi bir isyana dönüşüyor ki asiler, Mekke’de hastanede yatan Türk askerlerini hasta yataklarında bile şehit etme acımasızlığını gösteriyorlar.

★★★

Buna karşılık Fahri Paşa komutasındaki bir avuç Türk askeri Peygamberimiz Hazreti Muhammed’in kabrini, onun sülalesinden geldiklerini söyleyip emperyalistlerle iş birliği yapan, sırtlarını İngilizlere dayayıp Osmanlı’yı sırtından hançerleyen hainlere karşı korumak için I. Dünya Savaşı’nın en zorlu mücadelelerinden birini veriyorlar...

Ve canları pahasına sürdürdükleri bu mücadeleyi insanın okurken gözlerini yaşartan bir marşla anlatıyorlar.

“Bırakmayız Medine’de yatanı, Can veririz, kurtarırız vatanı...”

★★★

Çentikli tüfeğin kan donduran hikayesi işte budur!

O tüfek, Çanakkale’de İngilizlerin başını çektiği tarihin en büyük emperyalist saldırılarından birini, bedenini siper ederek, can vererek durduran kahraman vatan evlatlarımızca ele geçirildikten sonra Hicaz Emiri’ne gönderilen, onların da kalkışmada İngiliz casusuna vererek, Türk askerlerini şehit etmesini sağladıkları Arap ihanetinin simgesidir.

Arap Birliği’nin Türk Silahlı Kuvvetleri’nin Barış Pınarı Harekatı’nı kınamasına hâlâ bir anlam veremeyenler, hatta şaşıranlar varsa, bu tüfeğe ve üzerindeki çentiklere iyi baksınlar.

İhaneti apaçık görürler!..

UĞUR DÜNDAR’IN NOTU: Tüfeğin fotoğrafını ve hikayesini anlatan, resmi bilgileri paylaşan hocaların hocası, değerli beyin cerrahı dostum Prof. Dr. Cengiz Kuday’a çok teşekkür ederim.

Kaynak :
https://www.sozcu.com.tr/araplar-bizi-n ... -wp5391187

Arap sevmem. Araptan dost olmaz.

Burak hocam insanın iyisi de var kötüsü de var yani bu dünya denge üzerine kurulu, iyi insanlar kötü insanları dengeler kötü insanlar da iyi insanlara iyi niyetten bazen maraz doğabileceğini öğretir

Yangın çıktğında ilk yardım gönderen hep yunanistan oluyor ama nedense. Uzaktaki dost yetişene kadar yakındaki düşman yetişiyor.

Düşmanınım diyenin vereceği zarar bellidir ama dostunum diyen bazı sahte dost olan insanların vereceği zararı kestiremeyiz maalesef çıkarlarlar dünyası hakim oluyor artık her yerde, çıkarı varsa bir ülkenin ya da birilerinin diğer dost olduğu ülkeden onun için senden iyisi yoktur fakat en ufak yanlış bir şey yaptığı hareketi değiştirmeyi düzeltmeye çalışırsan işlerine gelmezse bal gibi de konuyu saptırıp düşman olurlar halbuki lafta da olsa dostlarındır o birdenbire düşman olanlar. Zaten aynısı günümüzde de yaşanıyor hani Araplar zamanında beslendi Osmanlı padişahı tarafından daha sonra bundan aldıkları güçle osmanlı'yı yıktılar şimdi de ülkemizde göçmenler besleniyor ve tahminim zamanla o göçmenler de birleşip bizi yıkmaya çalışacaklar ve eminim ki başaramayacaklardır. Benim içimde böyle bir his var neden bilmiyorum.

Irkçılık böyle yaratılır.

Doğru , Araplar Irkçılık yapıp Türkleri ketletmişlerdir ve Türk ırkının (Gerçekten Türk olanları kastediyorum) Tarihten ders alması için geçmişte neler olduğunun bilinmesi ŞARTTIR yoksa O millet Tarihten silinir , şu an bu uğurda özel çaba sarfediliyor.

Arap seveceğime azeri severim daha iyi ya. En azından azeriler bile bana göre daha ılımlı daha sıcak.

Arabistanlı Lawrence'in hizmet ettiği ülkeye bugün tüm Türkler hayranlık duyar. Sebebi, zengini herkes sever. (Azeriler de bu arada Türk. Kırgızlar da Türk. Kazaklar da Türk.)

Ünüversitedeyken bizim sınıfta birkaç kazak vardı , Türk değiliz diyorlardı

Anadili Türkçe olan Türk tür. Kazakça diye bir dil yok.

Ruslar adamların beynini nasıl yıkamışsa artık

Özbek kırgız kazak türkmen sevmem. Çoğu Türk düşmanıdır.

Garip bir şekilde öyle gibi duruyor.

Vk de bi kaçı bana küfür ve hakaret etmişti. Yine Aralarından bikaçı Takımıma (Galatasaray) Ve Atatürkümüze küfür ederek dil uzatmıştı.
Bende hayatları boyunca unutamayacakları şeyler yazdım onlara. Çok adi onlar genelde.