BİR fabrikada, büyük bir makine aniden durmuş. Tamirciler geliyor, bir türlü çalıştıramıyor. Sonunda, yaşlı bir tamirci bulmuşlar. Tamirci, makinenin etrafında dolaşarak, dikkatli bir şekilde kontrol etmiş. Sonra, kendini izleyenlere dönerek;
"Bana bir çekiç getirir misiniz?" demiş.
Çekiç gelmiş. Çekici eline alan tamirci, makineye yaklaşmış ve tespit ettiği bir yere çekici "tık" diye vurmuş. O da ne? Makine, başlamış çalışmaya...
Patron, son derece memnun. Sormuş;

- Borcumuz ne kadar?
- 1000 dolar.
- Neee... Çekiçle makineye şöyle bir vurdun, o kadar. Bunun için mi 1000 dolar istiyorsun?
- Evet.
- Peki... O zaman bana ayrıntılı bir fatura düzenle. İstediğin 1000 doların ayrıntılarını görmek istiyorum.

Bunun üzerine yaşlı tamirci, faturayı düzenleyip, patrona uzatmış. Patron, faturayı almış ve dikkatle okumaya başlamış;
Çekiçle, makineye vurmanın bedeli: 1 dolar.
Çekici nereye vuracağını bilmenin bedeli: 999 dolar.

Değerli olan tabikide bilgidir.

Gel senle anlaşalım :

Çekiçle, makineye vurmanın bedeli: 1 dolar.
Çekici nereye vuracağını bilmenin bedeli: 999 dolar.
-----------------------------------------------------------------------+
1000 x (1/2) = 500 dolar + sigorta....

Böyle değerli olanları, parasını verip göndermek "AHMAKLIK" olur.Yanında tutmak ise "AKILLILIK"tır.

Tecrübe bazen bilgiden de değerli olabiliyor.

Hem bilgi hemde tecrübe daha değerlidir diyelim o zaman.

Patronlar çok aç gözlü öyle ustalar var 1000 dolar verdiğinize şükür edersiniz. Aynı olayı maden sektöründe gördüm taş kırma tesisine tonlarca harcadılar. Bir usta o arızayı çözdü öteki türlü milyonlar harcayacaklardı.

Usta dediğin çatalı görünecek. Çatalı görünmeyene usta bile demem bi kere. :)